gototopgototop
Get Adobe Flash player

Statistics/สถิติผู้เยี่ยมชม

สมาชิก : 361
Content : 861
เว็บลิงก์ : 38
จำนวนครั้งเปิดดูบทความ : 1829169
เรามี 53 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

Gallery Image

230315_2106...
Image Detail

เว็บเครือข่ายคริสเตียน

Home Story/บทความ * บทความ ถ้าสุดมือแล้ว..ก็ต้องปล่อยมันไป


"ถ้าสุดมือแล้ว…ก็ต้องปล่อยมันไป"


คุณเคยทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจแบบเต็มที่ วางแผนมาอย่างรอบคอบ และ ทำตามแผนทุกอย่าง

แต่สุดท้ายมันล้มเหลว…คุณจะทำอย่างไร..??

 


 

หลังจากที่ ขงเบ้ง ได้คู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อ หลายครั้งในการปะลองปัญญากับ สุมาอี้นั้น
เขาทั้งสองคน ผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะ จนเรียกได้ว่า ต่างก็รู้ไส้รู้พุง ของกันและกันจนหมดสิ้น ขงเบ้ง รู้ว่าสุมาอี้นั้นเป็นคนขี้ระแวงและรอบคอบมาก การที่จะทำให้สุมาอี้หลงกลนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ครั้งนี้ เขาจึงวางแผนอย่างดีที่สุด รัดกุมที่สุด เพื่อจะลวงให้สุมาอี้เข้ามาในพื้นที่สังหาร แล้วเผาด้วยไฟ.!!

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่ขงเบ้งวางเอาไว้ แม้สุมาอี้ จะไม่หลงกลง่ายๆ แต่สุดท้ายก็มา พอสุมาอี้และกองทัพเข้ามาในพื้นที่สังหาร ขงเบ้ง จึงสั่งให้ปิดทางหนี และจุดไฟเผาทัพสุมาอี้ สุมาอี้ พอเห็นไฟเผาทัพของตัวเองก็เข่าอ่อน รู้ตัวว่าหลงกลเข้าแล้ว จึงกอดคอกันร้องไห้กับลูกชาย ว่าชีวิตเราพ่อลูก คงหนีไม่พ้นคราวนี้แน่แท้

แต่ในขณะที่สุมาอี้ กำลังสิ้นหวังอยู่นั้น ฝนห่าใหญ่ ก็ตกลงมาดับไฟ เสียสิ้น.!!!สุมาอี้และลูกชาย ร้องดีใจอย่างสุดชีวิต ฝนตกลงมาดับไฟ ทำให้รอดตายมาจนได้ ฝ่ายขงเบ้งนั้น ถึงกับยืนนิ่งตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทำอะไรไม่ถูก เมื่อทุกอย่างได้เตรียมการมาอย่างดีแล้ว ได้แต่หลับตาและเงยหน้าขึ้นฟ้า ให้สายฝนหล่นกระทบหน้า และรู้ดีว่า โอกาสที่จะกำจัดสุมาอี้ นั้นได้หมดลงแล้ว และก็เป็นจริงตามนั้น สุมาอี้ หลังจากที่รอดตาย ก็เก็บตัวไม่ออกมารบกับขงเบ้งอีกเลย แม้ขงเบ้งจะยั่วยุให้เสียเกียรติเพียงใดก็ตาม

คุณเคยตกอยู่ในอาการแบบขงเบ้งนี้ไหมครับ เมื่อวางแผน ทุกอย่างมาลงตัวหมดแล้ว อีกแค่ไม่กี่อึดใจข้างหน้า ก็จะสำเร็จแล้ว แต่วินาทีสุดท้าย…มันกลับล้มเหลว คุณจะช็อก จนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย เข่าคุณจะอ่อนแทบทรุด จนแทบจะยืนไม่อยู่ ปากคุณจะหนัก จนพูดอะไรไม่ออก คุณจะรับรู้ได้ทันทีเลยว่า…"โอกาสดีๆแบบนี้…จะไม่มีมาอีกแล้ว"

ถ้าความล้มเหลวที่เกิดขึ้นนั้น มันมาจาก "ปัจจัยภายนอก" ที่คุณควบคุมไม่ได้ และคุณมั่นใจว่าได้ควบคุม "ปัจจัยภายใน" อย่างดีที่สุดแล้ว ก็ปล่อยมันไปเถอะครับ…ช่างมัน แล้วจงเงยหน้าขึ้น อย่าก้มหน้าลง เพราะคุณได้ทำมันอย่างดีที่สุดแล้ว จงเงยหน้าขึ้น และไม่ต้องมองหาข้อผิดพลาดที่ไหน

เงยหน้าขึ้น ยอมรับความจริงที่คุณเห็น จงเงยหน้าขึ้น…แล้วปล่อยมันไป