gototopgototop
Get Adobe Flash player

Statistics/สถิติผู้เยี่ยมชม

สมาชิก : 361
Content : 852
เว็บลิงก์ : 38
จำนวนครั้งเปิดดูบทความ : 1777155
เรามี 19 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

Gallery Image

225537_2106...
Image Detail

เว็บเครือข่ายคริสเตียน

Home Story/บทความ เรื่องสั้น "ถ้วยใบเก่าของแม่"

ครั้งหนึ่ง ..... มีบ้านหลังหนึ่งมี....

สามี ภรรยา ลูกชาย


อาม่าแก่มากและไม่แข็งแรง   มีอาการมือสั่นตลอดเวลา 
ทำให้ถือของลำบาก   โดยเฉพาะเวลาทานข้าวร่วมกับครอบครัว
 
อาม่าจะถือชามข้าวได้ลำบากและทำข้าวหกลงบนโต๊ะตลอดเวลา
และอาม่าแก่ๆคนหนึ่ง

ลูกสะใภ้อาม่าก็รู้สึกหงุดหงิดและรำคาญกับเรื่องนี้มาก จึงปรึกษากับสามีว่า
 นางทนไม่ได้ที่เห็นอาม่าทานข้าวหกเลอะเทอะเกลื่อนโต๊ะ 

มันทำให้นาง กินข้าวไม่ลง  
สามีก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะเขาไม่สามารถ หาวิธีทำให้มืออาม่าหายสั่นได้
จากนั้น ไม่กี่วันลูกสะใภ้ก็พูดกับสามีเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกว่า
จะไม่แก้ไขอะไรเลยหรือ   นางทนไม่ได้แล้ว

หลังจากโต้เถียงกันไปสักพัก

สามีก็ยอมแก้ไขตามคำแนะนำของภรรยา นั่นคือ 
เมื่อถึงเวลาทานข้าว เขาก็จัดโต๊ะให้แม่นั่งแยกต่างหาก

ตามลำพังคนเดียว โดยใช้ถ้วยข้าวราคาถูก ๆ บิ่น ๆ 

 เพราะอาม่าชอบทำถ้วยแตกบ่อย ๆ 

เมื่อถึงเวลาทานข้าว อาม่าเศร้าใจมากเพราะอาม่าก็ไม่มีปัญญา

จะแก้ไขอะไรได้ นางนึกถึงอดีตที่นางเคยเลี้ยงดูลูกชายด้วยความรัก

เสมอมา นางไม่เคยปริปากบ่น

หรือย่อท้อต่อความเหนื่อยยาก เวลาที่ลูกชายเจ็บไข้

นางก็ดูแลเขาเป็นอย่างดี 

เวลาที่เขามีปัญหานางก็ช่วยแก้ไขทุกครั้ง       

สภาพร่างกายของนางที่ทรุดโทรมเป็นที่รำคาญของลูกสะใภ้ในวันนี้ 

ก็คือผลจากการอดทน ตรากตรำทำงานหนักมาเป็นเวลายาวนาน

ในวันก่อน ๆ  เพื่อให้ลูกชาย..หรือสามีของลูกสะใภ้ในวันนี้ได้เล่าเรียน.. 

มีความรู้..มีอาชีพการงานที่ทำให้ลูกเมียอยู่สุขสบาย  

แต่ตอนนี้อาม่าเสียใจมาก..

รู้สึกว่า..ตัวเองไร้ค่า..ถูกทอดทิ้ง        

หลายวันผ่านไป..      

อาม่ายังคงเศร้าสร้อย รอยยิ้มเริ่มจางหายจากใบหน้า  หลานชายตัวน้อย

ของอาม่าซึ่งเฝ้าจับตาทุกอย่างมาโดยตลอด ก็เข้าไปปลอบใจและ

บอกคุณย่าว่า เขารู้ว่า.. คุณย่าเสียใจมากแค่ไหนที่ถูกพ่อแม่ของเขา

ปฏิบัติต่อท่านเช่นนี้ และเขาก็บอกท่านว่าเขามีวิธีที่จะให้อาม่าได้

กลับไปทานข้าวร่วมกับทุกคนได้เหมือนเดิม ความหวังเริ่มเบ่งบาน

ขึ้นในหัวใจของหญิงชรา นางถามหลานชายว่าจะทำอย่างไร

เด็กน้อยได้แต่ตอบเพียงว่า

  " เย็นนี้ขอให้คุณย่าแกล้งทำชามข้าว  ของคุณย่าตกให้

มันแตก..เหมือนกับไม่ได้ตั้งใจนะครับ" อาม่าได้ฟังก็แสนจะ

แปลกใจ แต่หลานชายตัวน้อยก็คงยืนกรานให้คุณย่าทำตามที่เขาบอก 

และบอกว่าที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าทีของเขาเอง 

 และแล้ว..เมื่อได้เวลาอาหารเย็น 

หญิงชราก็ตัดสินใจลองทำตามที่หลานพูด เพื่อจะดูว่า

หลานชายมีแผนการอะไร นางจึงยกถ้วยข้าวใบเก่าที่เต็มไปด้วยรอยบิ่นขึ้น

แล้วแกล้งปล่อยลงบนพื้นเหมือนกับทำหลุดมือ ถ้วยข้าวเก่าใบนั้น

หล่นแตกกระจายไม่มีชิ้นดี!!!!!
ลูกสะใภ้เห็นดังนั้น ก็ลุกขึ้น เตรียมจะด่าว่าอาม่าทันที
 แต่แล้ว..ลูกชายตัวน้อยของเธอ   กลับรีบชิงพูดขึ้นมาก่อนว่า     

" ว้า..คุณย่าทำไมทำชามแตกซะเละหมดล่ะครับ นี่ผมอุตส่าห์

ตั้งใจไว้ว่า..จะเก็บชามใบนี้ไว้ให้คุณแม่ผมใช้ต่อ  แล้วเนี่ยผม

จะเอาชามเก่าที่ไหนมาให้คุณแม่ผมใช้ 

ตอนแกแก่เท่าคุณย่าล่ะครับ ??"      
ลูกสะใภ้เมื่อได้ยินลูกชายพูดเช่นนี้ก็ถึงกับอึ้งงงงง....หน้าซีด

ด่าไม่ออกอีกต่อไปนางรู้สึกได้ทันทีว่า...ทุกสิ่งที่นางทำลงไป

ในวันนี้ย่อมจะเป็นตัวอย่างให้ลูกชายของนางปฏิบัติต่อนาง

ในวันหน้าเมื่อนางแก่ตัวลงเช่นกัน นางรู้สึกอับอายและสำนึก

ผิดต่อการกระทำของตัวเอง ตั้งแต่นั้นมาทุกคนในบ้าน

ก็นั่งทานข้าวร่วมกันตลอดมา.